Plan van Aanpak Energiewinning uit Biomassa

 Berichten uit
1995
Energiewinning uit biomassa krijgt de laatste jaren bijzondere aandacht van nationale overheden en de energiesector. Dat heeft verschillende redenen. Biomassa heeft een vrijwel gesloten koolstofkringloop, wat uit milieuoogpunt aantrekkelijk is. Biomassa kan als hernieuwbare brandstof een bijdrage leveren aan een duurzame energievoorziening en is op dit moment economisch gezien aantrekkelijker dan andere duurzame bronnen.

Op initiatief van het ministerie van EZ is een taakgroep Energiewinning uit Biomassa opgericht met vertegenwoordigers van nationale overheden, de industrie en de energiesector. Doel van de taakgroep is het identificeren van knelpunten rond het in ontwikkeling brengen van energiewinning uit biomassa. Na een analyse van bestaande studies en overleg publiceert de taakgroep in mei 1995 een Plan van Aanpak.

In het plan wordt biomassa onderscheiden in drie categorieën: organische reststromen, in Nederland geteelde energiegewassen en import van biomassa. Binnenlandse teelt is vooral afhankelijk van het beschikbare areaal. Geïmporteerde biomassa betreft vooral hout en houtafval uit bijvoorbeeld Scandinavië, Canada, Rusland en de Baltische Staten. Op grond van een analyse van bestaande studies geeft de taakgroep de volgende schatting:

Categorie Potentiele beschikbaarheid Kostprijs
Organische reststromen 30 tot 80 PJ per jaar 0 tot 7 gld/GJ
Import biomassa vooralsnog onbeperkt 2 tot 4 gld/GJ
Geteelde energiegewassen 12 tot 70 PJ per jaar 7 tot 12 gld/GJ

Voorts worden drie verwerkingsmethoden onderscheiden. De eerste techniek is het mee verbranden van biomassa in een bestaande kolencentrale. Dit gebeurt al in de EPON-centrale bij Nijmegen, waar houtafval wordt bijgestookt. De tweede techniek betreft het meeverbranden van stookgas uit biomassa in een kolen- of gascentrale. Bij de derde methode is sprake van het verbranden of vergassen van schone biomassa in speciaal daartoe opgerichte installaties. In Noord-Holland zijn vergevorderde plannen voor de bouw van een dergelijke installatie.

De brandstofkosten van reststromen hangen sterk samen met de kosten van alternatieve routes voor verwerking, zoals storten. De elektriciteitsproductiekosten hangen naast de brandstofkosten af van de herkomst en kwaliteit van de biomassa, de eventueel vereiste voorbewerking, de noodzaak tot tijdelijke opslag en het type verwerkingsprocédé. De taakgroep concludeert dat, wanneer rekening wordt gehouden met de bestaande terugleververgoeding en de vrijstelling van de regulerende energieheffing, het meestoken van reststromen en geïmporteerd hout nu rendabel kan zijn. Voor de langere termijn geldt dat ook voor de kleinschalige installaties. Teelt van energiegewassen is op dit moment door de hoge kosten minder gunstig; dit kan in de toekomst echter veranderen.

Voor een verdere stimulering van energiewinning uit biomassa is volgens de taakgroep een samenhangend pakket van acties en instrumenten vereist. Hoofdlijnen van daartoe opgestelde actieplan zijn het stimuleren van onderzoek, haalbaarheidsstudies, demonstratieprojecten en marktintroductie, directe financiële stimulering en het wegnemen van eventueel beperkende milieuregelgeving.

Overigens vindt in Tilburg vergisting van groente-, fruit- en tuinafval plaats. Deze verwerkingstechniek is in tegenstelling tot bovenstaande technieken mogelijk het meest geschikt voor natte organische reststromen.

Terug naar thema Overheid en energiebeleid 1995