Proefboringen Waddenzee

Berichten uit
1996
Na een vrijwillig moratorium, dat ruim tien jaar heeft geduurd, vraagt de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) in februari concessies aan voor gaswinning in het Waddengebied en het aangrenzende deel van de Noordzee. Het gaat om elf proefboringen: zes in de Waddenzee, vier in de Noordzeekustzone en een op Ameland. Aanvankelijk zou ook Elf Petroland drie proefboringen in de Waddenzee uitvoeren, maar het bedrijf ziet daarvan af. In maart verleent minister Wijers van Economische Zaken de NAM vergunning voor vijf van de zes proefboringen in de Waddenzee; een boring bij Rottummeroog valt af, omdat het platform te dicht bij de scheepvaartroutes naar Emden zou komen. Ook verleent de Minister vergunning voor de vier boringen in de kustzone en de boring op Ameland. Het zoeken naar aardgas in het Waddengebied duurt maximaal vijf jaar en er mogen geen winningsinstallaties in de Waddenzee worden geplaatst, behoudens de installatie bij Zuidwal van Elf Petroland. In de Waddenzee mag alleen gas worden gewonnen door gedevieerd (schuin) boren vanaf het vaste land. Daardoor zijn alleen aardgasreservoirs tot 3,5 km uit de kust winbaar.

De Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee heeft bezwaar aangetekend tegen de proefboringen bij de rechtbank in Leeuwarden en gevraagd de vergunningen van de NAM de schorsen. Op 20 mei verklaart de rechtbank de bezwaren tegen de proefboringen in de kustzone ontvankelijk en schort zij de vergunning daarvoor op. Volgens de rechtbank heeft het Ministerie van Economische Zaken onvoldoende rekening gehouden met het gebrek aan kennis over negatieve milieu-effecten van boringen in dit gebied. De bezwaren tegen de proefboringen in de Waddenzee honoreert de rechtbank niet.

In december scherpt de Minister de milieuvoorwaarden in de vergunning aan voor zowel de vier opgeschorte boringen in de Noordzeekustzone als de boring op Ameland, die de rechtbank niet heeft opgeschort. Het gaat dan om het aanzicht van de boorplatforms en het geluidsniveau van bevoorradingshelicopters. De Minister gaat ervan uit dat hij met zijn aanpassing tegemoet is gekomen aan de bezwaren van milieuorganisaties.

Minister Wijers is ook ingegaan op de suggestie van de provincie Friesland om een beslissing over gaswinning op Terschelling en een gedeelte van de Noordzee uit te stellen. Op grond van geologisch onderzoek concludeerde de NAM in februari 1993 dat zich bij Terschelling een winbare aardgasreserve van 5 miljard m3 bevindt. Daarop vroeg de maatschappij in april 1995 concessie aan om aardgas te winnen vanaf een platform in de Noordzee ten noorden van Den Hoorn. Dit gebied valt buiten de concessie voor de Waddenzee. De Minister wil de concessie-aanvraag tenminste twee jaar opschorten. In 1998 zal de bodemdalingsstudie zijn afgerond, die nauwkeurig aangeeft wat de gevolgen van gaswinning in de Waddenzee zijn.

In oktober vindt de NAM heeft bij een exploratieboring vanaf het vasteland bij Lauwersoog op een diepte van 4 kilometer gas. Het gasveld wordt als een uitloper van het Groningen-veld beschouwd. De NAM die al sinds 1986 gas wint op Ameland, verwacht dat onder het hele Waddengebied minimaal 200 miljard m3 gas zit. De NAM gaat de komende tijd met een gedevieerde boortechniek een tweede gebied onderzoeken. Pas daarna onderwerpt de maatschappij de gedane vondsten aan een testprogramma ter vaststelling van de omvang van de reserves in 1997.

De Raad van State besluit in december dat het Ministerie van Economische Zaken de boorvergunning voor olie- en gasboringen op Texel moet herzien. De vergunning is omstreden; tegenstanders zijn de Landelijke Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, de Vereniging Natuurmonumenten en de Stichting Natuur en Milieu. Ook voorstanders hebben echter bezwaren ingediend. De oliemaatschappij Elf Petroland en drie andere vergunninghouders hebben bezwaar aangetekend tegen een groot aantal beperkingen in de vergunning. Volgens de Raad van State is die klacht terecht. In 1988 had het Ministerie toestemming gegeven voor het zoeken naar olie en gas. Pas later, in 1992, is een groot aantal beperkingen aangebracht. Volgens de Raad van State is aan deze wijziging geen enkele ruchtbaarheid gegeven, iets waar de oliemaatschappijen wel recht op hebben. Het Ministerie zal een nieuwe boorvergunning opstellen.


Terug naar thema Gas- en oliewinning 1996