Klimaatprotocol in Kyoto

 Berichten uit
1997
In het Japanse Kyoto vindt in december 1997 de Derde Conferentie der Partijen plaats, de onderhandelingsronde over de vermindering van de emissies van broeikasgassen door de industrielanden. Het gaat om de mate, de voorwaarden en hoe de industrielanden dat gezamenlijk zullen gaan doen. Bij de onderhandelingen zijn meer dan 160 landen betrokken, die in 1992 in Rio de Janeiro het VN-Klimaatverdrag hebben ondertekend.

Bij aanvang van de conferentie staat allerminst vast dat het de partijen zal lukken een akkoord te bereiken. De belangrijke partijen beginnen met zeer verschillende reductiedoelstellingen en voorwaarden aan de onderhandelingen. Zo willen de Verenigde Staten niet verder gaan dan stabilisatie op het niveau van 1990 en stellen zij als voorwaarde dat ontwikkelingslanden zich ook verplichten tot beperking van hun broeikasgasemissies. Japan wil niet verder gaan dan 5% CO2- emissiereductie in de periode 2008-2012. De ontwikkelingslanden zijn van mening dat eerst de industrielanden hun uitstoot moeten verminderen. Bovendien is in Berlijn vastgesteld dat de verplichtingen tot emissiereductie zich beperken tot de industrielanden (Annex-1-landen).

Na dagen van zeer moeizame onderhandelingen, die op de voorlaatste dag van de conferentie volledig vast lijken te lopen, wordt toch een akkoord bereikt. De EU, Japan en de VS verplichten zich daarbij tot respectievelijk 8, 7 en 6% reductie van broeikasgassen.

Dossiers
Het Kyoto Protocol - 1998 (125 kB)

Terug naar thema Overheid en energiebeleid 1997