Prototype organische-film-zonnecel

 Berichten uit
1997
ECN heeft in samenwerking met het Zwitserse Solaronix als eerste een organische-film-zonnecel ontwikkeld. Het gaat hierbij om een prototype van de zogenaamde 'Grätzel' organische zonnecel die aangebracht is op een flexibele en dunne plastic drager. De zonnecel is genoemd naar de Zwitser Grätzel, die in 1990 de eerste organische zonnecel introduceerde. Sinds 1995 werkt ECN aan de organische zonnecel op basis van kleurstof-gesensibiliseerde nano-kristallijne titaanoxide, waarbij het werkingsprincipe is ontleend aan de fotosynthese in planten: licht wordt geabsorbeerd door een kleurstof, waarbij een elektron vrijkomt. Hiermee kan een elektrische stroom worden gegenereerd. Het Zwitserse bedrijf Solaronix is licentiehouder van de Grätzeltechnologie en werkt sinds 1996 intensief samen met ECN.

Het rendement van de organische-film-zonnecel is onder laboratoriumomstandigheden ongeveer 11%, wat nu nog lager is dan dat van de gangbare polykristallijn silicium zonnecel. De kosten voor grondstoffen en productie van de organische filmzonnecel zijn echter veel lager. De zonnecel is namelijk gemaakt van plastic, is erg dun (0,6 mm) en flexibel. Dit biedt niet alleen perspectief voor speciale toepassingen, maar ook voor goedkope productieprocessen. Verder kan de zonnecel eenvoudiger worden aangepast aan specifieke lichtomstandigheden en toepassingseisen. Zo werkt de cel al bij lage lichtintensiteiten en kan de cel in verschillende kleuren en doorzichtig worden geproduceerd. Solaronix en ECN zullen de vinding eerst verder gaan ontwikkelen voor laagvermogenstoepassingen in consumentenproducten, zoals horloges en rekenmachines. Op de langere termijn wordt grootschaliger toepassing verwacht voor hogere vermogens, zoals elektriciteitsproductie met zonnepanelen.

Terug naar thema Techniek en onderzoek 1997