Europese richtlijn Emissiehandel |
Berichten uit 2001 |
De Europese Commissie heeft op 23 oktober een ontwerp Richtlijn gepresenteerd voor emissiehandel op EU niveau. Het maakt deel uit van het pakket voor de uitvoering van het Kyoto Protocol. De andere twee onderdelen zijn een procedure voor ratificatie van het Kyoto Protocol en voorstellen voor efficiency standaarden voor apparatuur, emissiemaatregelen e.d.. Bij de emissiehandel gaat het er om nationale systemen van emissiehandel zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen. Alleen zo kan er een voldoende grote, competitieve en kosteneffectieve markt ontstaan.
De ontwerp Richtlijn EU Emissiehandel beperkt zich voorlopig tot CO2. Het gaat om de sectoren energieopwekking, raffinaderijen, ijzer, staal, kolen, cement, glas en keramiek, papier én om bedrijven met verbrandingsinstallaties van 20 megawatt of meer. Binnen het systeem moet elk bedrijf een niet-verhandelbare vergunning hebben. Regeringen delen jaarlijkse verhandelbare CO2-quota toe aan bedrijven. Hierbij mag elk land zelf bepalen hoe en hoeveel emissiequota men aan bedrijven geeft. Wel controleert de Commissie het allocatieplan op concurrentiegevolgen en ongeoorloofde staatssteun. Dit gebeurt aan de hand van een lijst met criteria. Vanaf 2008 wil de EC de toedeling van emissiequota afstemmen.
Het systeem kent ook strafmaatregelen. De boete voor het overschrijden van de quota van is 50 € per ton. Vanaf 2008 wordt dat 100 € per ton. De richtlijn heeft een verplichtend karakter. Landen mogen niet afwijken van de lijst met bedrijven. Als landen of sectoren niet deelnemen betekent dat niet-optimaal gebruik van goedkope reductie-mogelijkheden en verstoring van de interne markt.