Klimaatbeleid |
Berichten uit 2006 |
Half februari publiceren het Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN) en het Milieu- en Natuurplanbureau (MNP) de resultaten van een onderzoek naar de mogelijkheden en kosten van het klimaatbeleid (Analyse van het Optiedocument). De studie is uitgevoerd in opdracht van de ministeries van VROM en Economische Zaken. Uit de studie blijkt onder meer dat realisatie van de meest bescheiden Europese doelstelling voor het terugdringen van broeikasgassen op de middellange termijn Nederland minimaal € 14 miljard gaat kosten. ECN en MNP berekenden onder meer de kosten voor een reductiedoelstelling van broeikasgassen met 15% in 2020 ten opzichte van het niveau van 1990 (minimale doelstelling van de Europese Unie). Voorwaarde is dat er vòòr 2010 een concreet plan voor een nieuwe kernenergiecentrale op tafel moet liggen, zodat in 2020 een nieuwe centrale operationeel kan zijn. Gebeurt dat niet, dan vallen de kosten € 270 miljoen tot € 590 miljoen/jaar hoger uit. Naast kernenergie zien de onderzoekers CO2-opslag als een belangrijke oplossing. Als die oplossing niet wordt toegepast kunnen de kosten oplopen tot bijna € 2 miljard extra per jaar. Wel wordt gewaarschuwd dat de techniek van het opslaan nog met de nodige onzekerheden is omgeven.
Op 28 juni presenteert de WRR, de adviesraad van de regering, het rapport ‘Klimaatstrategie - tussen ambitie en realisme’. In het rapport wordt gesteld dat Nederland zich meer op de eigen belangen moet richten bij het klimaatbeleid en meer moet doen aan de bescherming tegen overstromingen. Volgens de WRR zijn de internationale afspraken in het Kyoto-verdrag een illusie omdat grote landen als Amerika niet meedoen. Ons land doet genoeg aan het beperken van de uitstoot van broeikasgassen. VROM-staatssecretaris Van Geel verwerpt het WRR-rapport, omdat ons land niet alleen in de EU kan opereren. Met het advies aan de regering draagt de WRR drie oplossingssporen aan voor het klimaatprobleem: aanpassing aan een veranderend klimaat, de selectie van mondiaal perspectiefvolle mitigatieroutes tot het jaar 2050 en, de internationale coördinatie die nodig is om die routes succesvol te gebruiken. Complicerende factoren en onzekerheden voor het beleid worden blootgelegd en een strategie voor een effectief klimaatbeleid geschetst. Deze strategie geeft richting voor de toekomst aan het Nederlandse klimaatbeleid binnen de Europese Unie en dat van de Europese Unie in wereldverband.
De Rabobank en het Wereld Natuur Fonds (WNF) introduceren in september gezamenlijk een creditcard met klimaatcompensatie. De klimaatkaart is speciaal ontwikkeld voor particuliere creditcardhouders, die lid zijn van de Rabobank. Het gaat om 400.000 leden van wie de Rabobank de met hun aankopen samenhangende CO2-uitstoot compenseert. De klimaatkaart is in het voorjaar van 2007 beschikbaar. De CO2-uitstoot die samenhangt met alle creditcardaankopen wordt door de Rabobank rechtstreeks geïnvesteerd in ‘Gold Standard’-klimaatprojecten. Het bedrag komt tot stand op basis van een door de Rabobank en het WNF ontwikkelde rekenmethode met CO2-uitstootgegevens van het Milieu- en Natuurplanbureau. Naast de klimaatkaart kijken beide organisaties naar mogelijke andere betaal- en spaarproducten en naar de introductie van een nieuw investeringsfonds dat speciaal inzet op de ontwikkeling van schone energietechnologieën. ‘Gold Standard’ is een standaard voor duurzame energie projecten (zon, wind, water, biomassa) in met name ontwikkelingslanden. Deze projecten dragen bij aan terugdringing van CO2-uitstoot in deze landen omdat ze ervoor zorgen dat energie opgewekt wordt voor lokale gemeenschappen met schone technologieën. Een voorbeeld hiervan is een biogasproject in de Mekongdelta in Vietnam.
Vlak voor de nieuwe klimaatonderhandelingen in Nairobi verschijnt in oktober een Brits rapport van onderzoeker Sir Nicholas Stern over de economische gevolgen van de uitstoot van kooldioxide. De kosten van de opwarming van de aarde kunnen oplopen tot USD 7.000 miljard. Hoe langer maatregelen uitblijven, des te verder de meter door blijft lopen. De economische ontreddering zal zonder ingrijpen vergelijkbaar zijn met de rampspoed ten tijde van de wereldoorlogen en de jaren dertig. Smeltende ijsmassa’s en toenemende droogte leiden tot minder mogelijkheden om voedsel te verbouwen. Honderden miljoenen mensen in voornamelijk arme regio's zullen niet in staat zijn om aan voedsel te komen.. De Kyoto-afspraken zijn nog lang niet voldoende, maar lopen in 2012 af. Bovendien heeft President Bush van de VS zich er aan onttrokken, waardoor de moeizame effecten nog verder uitgehold worden. De rijke landen moeten de uitstoot van broeikasgassen in 2050 terugbrengen met 60 tot 80% onder het niveau van 1990. Aan CO2 moet een concreet prijskaartje hangen, dat mondiaal moet worden vastgesteld. Toch blijft groei mogelijk. Schone technologieën krijgen zeker op de lange termijn grote kansen. Daar moet dan wel fors in geïnvesteerd worden. De Europese Commissie heeft het alarmerende rapport van de Britse topwetenschapper Stern over de klimaatverandering verwelkomd als een niet mis te verstane waarschuwing om actie te ondernemen. De EU werkt aan een pakket maatregelen dat de overgang naar een kooldioxide-arme economie moet versnellen. Het gewicht van het rapport hangt samen met de grote reputatie van Stern als de belangrijkste econoom van de Wereld Bank. Het rapport zal grote invloed hebben op de economische en zakelijke visies op het probleem.
Nederland is in twee jaar tijd van de 15e naar de 29e plaats gezakt op de CCPI (Climate Change Performance Index 2007), de internationale index voor klimaatprestaties. Volgens de Stichting Natuur en Milieu (SNM) was de lage klassering te verwachten. De lijst is samengesteld door Germanwatch en het Climate Action Network (CAN), en is een initiatief van de koepel van internationale milieuorganisaties, waarvan ook de SNM deel uitmaakt. De meest recente lijst is in november gepresenteerd op de klimaatconferentie in Nairobi. Volgens VROM-staatssecretaris van Geel (Milieu) is er sprake van bewuste misleiding. Onlangs verscheen nog een rapport van de Europese Commissie waaruit bleek dat Nederland de afgesproken beperking voor de uitstoot van het broeikasgas CO2 haalt. Dat lukte vooral dankzij het financieren van projecten ver buiten Europa. De SNM stelt echter dat Nederland al jaren Europese afspraken voor energiebesparing in de woningbouw negeert.
De klimaattop in Nairobi in november heeft een teleurstellende uitkomst gekregen. Daarover zijn Nederlandse betrokkenen, onder wie VROM-staatssecretaris van Geel (Milieu), het roerend eens. De Milieuministers van 165 landen konden het vrijdag na twee weken onderhandelen slechts eens worden over een nieuwe afspraak om in 2008 verder te praten over een opvolger van het Kyoto-protocol, dat in 2012 afloopt.