Witte certificaten |
Berichten uit 2006 |
Medio 2008 willen de ministeries van EZ en Vrom de omstreden 'witte certificaten' introduceren, waarmee energieleveranciers worden verplicht om ervoor te zorgen dat hun klanten energie besparen. De witte certificaten worden gekoppeld aan het Vrom-beleid voor het energieprestatiecertificaat, een onderdeel van de Europese EPBD-richtlijn, die energiebesparing in gebouwen regelt. Volgens de Vrom-begroting moet de EPBD-richtlijn per 1 januari 2007 volledig worden ingevoerd. In 2009 start een evaluatie naar de invoering, die een jaar later afgerond moet zijn. In de eerste helft van 2007 gaat een wijziging van het Bouwbesluit voor advies naar de Raad van State, die het onder andere mogelijk maakt om het Energie Prestatie Coëfficiënt voor nieuwe nutsgebouwen (EPC-U) aan te scherpen. Per 1 januari 2006 is de EPC voor woningen aangescherpt van 1,0 naar 0,8. In 2008 wordt een onderzoek verricht naar de gezondheid van huizen met een lage EPC. Het ministerie streeft naar een emissieplafond van 28 Mton in 2010 voor de gebouwde omgeving, en een energiebesparingstempo van 1,3%.
Een systeem van witte certificaten is al in verschillende andere lidstaten geïntroduceerd, waaronder het Verenigd Koninkrijk (VK), Italië en Frankrijk. Het gebruik van die certificaten wordt genoemd in de EU-gas en elektriciteitsrichtlijn van 2003. In het VK verplichtte de overheid energieleveranciers die ten minste 15.000 huishoudens als klant hebben in de periode van 2002 tot en met 2005 een energiebesparing te realiseren van 62 TWh (62 miljard kWh). Voor de periode 2006 tot en met 2008 is een grotere besparing vereist van 130 TWh. Het hele project loopt tot en met 2011. In opdracht van het Nederlandse ministerie van Economische Zaken heeft het Delftse energie en milieu adviesbureau CEA de effectiviteit van witte certificaten onder de loep genomen. In het vorig jaar zomer door CEA gepubliceerde rapport stelt het bureau dat ervaringen in het VK en in Australië uitwijzen dat er 'zeer effectief' energie mee kan worden bespaard. Zij bevelen aan ook in Nederland met witte certificaten aan de slag te gaan. Het eveneens in Delft gevestigde adviesbureau CE komt tot de conclusie dat het wittecertificatensysteem 'verre van de goedkoopste manier' is om energie te besparen. CE deed onderzoek in opdracht van brancheorganisatie EnergieNed, die tegen het systeem is.
In 2006 stond het jaarthema van KIVI NIRIA in het teken van energie. In dit kader zijn er diverse symposia georganiseerd, waaronder het KIVI NIRIA jaarcongres Smart Energy Mix dat op 12 oktober werd gehouden op de Hogeschool Windesheim te Zwolle. Toelichting op dit congres: ‘Afnemende voorraden, toenemende vraag, milieu, kosten en zekerheid van levering: energievoorziening is al heel lang een veelbesproken onderwerp. Hoe zorgen we ervoor dat Nederland ook in de toekomst kostenefficiënt van voldoende energie voorzien wordt, op een veilige, schone en duurzame manier zodat ook het milieu gespaard blijft? Welke bronnen moeten we inzetten en hoe passen we deze bronnen toe met inzet van onze kennis op een slimme en efficiënte manier toe? De huidige toename van ons energieverbruik wereldwijd maakt een ding duidelijk: we kunnen het ons niet permitteren om in de energievoorziening welke bron of technologie dan ook onbenut te laten. Bovendien dwingen de beperkte voorraden ons om daar zo efficiënt mogelijk mee om te gaan. De oplossing moet gezocht worden in een optimale combinatie van bronnen, technologieën en hun inzet: de zogenaamde Smart Energy Mix. Alleen daarmee blijven licht, verwarming en airco aan. Zo’n optimale benutting kan alleen bereikt worden wanneer er ook voldoende mensen zijn met de juiste vakkennis. Helaas wordt het tekort aan deze mensen nu al duidelijk zichtbaar. De arbeidsmarkt voor ingenieurs die zich op dit terrein begeven, begint steeds meer te lijken op de voetbaltransfers: grote sommen tekengeld worden beloofd, simpelweg omdat deze mensen bijna niet meer te krijgen zijn. We moeten dus niet alleen investeren in bronnen, technologieën en besparingsopties, maar ook in kennis. Anders stranden we alsnog. Over de optimale inzet van energiebronnen en over het behoud van kennis om deze optimale inzet te bereiken gaan Ruud Lubbers, Rein Willems, Peter Vogtländer en Pieter van Geel met elkaar in discussie. Voorafgaand geven Lubbers, Willems en Van Geel ieder vanuit hun eigen achtergrond hun visie op de discussie.’